Nomadic Territory Planning Studies

Nomadic Territory Planning Studies

Astragalus adscendens as a predictor of rangeland ecosystem functions and services in the Zagros territory residents of Bakhtiari

Document Type : R eview Article

Authors
Shahram Mansouri 1
Elham Ghahsareh Ardestani 2
Hojjatollah Khedri Gharibvand 3
1 PhD student in Range Science and Engineering, Faculty of Natural Resources and Earth Sciences, Shahrekord University, Shahrekord, Iran.
2 Assistant Professor, Department of Natural Engineering, Faculty of Natural Resources and Earth Sciences, Shahrekord University, Shahrekord, Iran
3 Assistant Professor, Department of Natural Engineering, Faculty of Natural Resources and Earth Sciences, Shahrekord University, Shahrekord, Iran.
Abstract
Introduction One of the most important approaches to understanding the characteristics of each region is its vegetation study. Therefore, identifying the characteristics of vegetation, explaining its services, functions and ecological and economic values can be a suitable guide for the segregation and differentiation of potential regions. Genus Astragalus is one of the plant genera with abundant variety and abundance. This genus has been distributed and growthed in Iran and most parts of the world. One of the most important species of this genus is Astragalus adscendens Boiss. & Hausskn, which is known as the tragacanth plant and the only host of the Psyllid insect that produces an exclusive product called Ghazangbin.
Purpose of the research: Plant diversity in rangelands and, consequently, the abundance of animal species can provide diverse service and functional potentials and values. Due to climate conditions and utilization techniques of arid and semi-arid rangelands, this species has become especially important issue.
Methodology Due to the review nature of the research, the data collection method has been used in a documentary-library method.
Geographical area of research Considering the extent and distribution of A. adscendens in the Zagros region and the territory of the Bakhtiari tribe, it is necessary to study the ecology, geographical distribution and functions of this species.
Results and discussion This study has examined the ecology, geographical distribution, and ecosystem functions and services of A. adscendens.
Conclusion The effective and efficient strategies for the protection and management of this species can be achieved by introducing and identifying the ecological needs and values and functions of the species in the form of ecosystem goods and services and identifying its threatening factors and own Psyllid insect.
Keywords
Astragalus
Gazangbin
Psyllid
Zagros
آذرنیوند، حسین؛ و زارع چاهوکی، محمد علی. (1393). بوم شناسی مرتع. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
آئینه‌چی، یعقوب. (1365). مفردات پزشکی و گیاهان دارویی ایران. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
تکاور، سهیلا؛ و محمودی، محمود. (1387). عوامل مولد و ساز و کار تولید شیرابه‌های قندی (مان) در ایران. فصلنامه گیاهان دارویی، 4(7)، 1-10.
ثابتی، حبیب الله. (1355). جنگلها و درختان و درختچه‌های ایران. تهران: وزارت کشاورزی تهران.
جعفری، محمد؛ رستم‌پور، مسلم؛ طویلی، علی؛ زارع چاهوکی، محمدعلی؛ و فرزاد مهر، جلیل. (۱۳۸۷). آنالیز گرادیان مستقیم گونه‌های گیاهی و عوامل محیطی در گروه‌های اکولوژیک مراتع زیرکوه قاین. مرتع، 2(4)، ۳۴۳ -۳۲۹.
خواجه الدین، سیدجمال. (1379). تاثیر شیب رویشگاه‌ها در تغییر شکل گیاه گون گزی. مجله علوم و فنون کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه صنعتی، 4 (4)، 129-143.
دهقانی، رضا. (1397). تاثیر نانو ذره سلنیوم ((Nano-Se و عصاره سبوس برنج بر برخی ویژگی‌های مورفوفیزیولوژیکی و جوانه‌زنی گیاه دارویی گون گزی ((Astragalus adscendens Boissier. زیست شناسی تکوینی، 10(2)، 31-42.
ساداتی نژاد، مژگان؛ مصداقی، منصور؛ فرج‌پور، مهدی؛ ریاضی، هوشنگ؛ و ایروانی، مجید. (1384). بررسی بوم‌شناختی گون گزی در منطقه فریدون شهر. فصلنامه پژوهشی تحقیقات مرتع و بیابان ایران، 12(4)، 500-524.
سیف الهی، احمدرضا؛ عبادی رحیم؛ صادقی، سیدرحیم؛ و سیدالاسلامی، حسین. (1387). بررسی زیست شناسی تکمیلی پسیل مولد گزانگبین و برخی خصوصیات مرفولوژیکی و رفتار آن در منطقه غرب استان اصفهان. تحقیقات و حفاظت جنگل‌ها و مراتع ایران. 5(2)، 135-150.
ضیایی، محمد؛ امیری، فاطمه؛ عباسی، سارا؛ و روشنی، سمیه. (1390). اثر عوامل اقلیمی بر کاهش جمعیت پسیل مولد گزانگبین در مراتع‌ گزانگبین در شهرستان خوانسار در زاگرس مرکزی. همایس ملی جنگل‌های زاگرس مرکزی قابلیت‌ها و تنگناها. (صص1-10) لرستان: کانون همیاران طبیعت معاونت فرهنگی جهاد دانشگاهی لرستان.
عبدی، نورالله. (1384). برآورد ظرفیت ترسیب کربن توسط جنس گون، زیر جنس (Tragacantha)در دو استان مرکزی و اصفهان. رساله دکتری مدیریت منابع بیابانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات.
عظیمی  مژگان. (1384). اکولوژی و مدیریت زیستگاه گونه های گون در استان اصفهان(مطالعه موردی شهرستان فریدون شهر). پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران.
عظیمی، مژگان؛ مصداقی، منصور؛ و فرح‌پور، مهری. (1384). بررسی رابطه جمعیت حشره مولد گزانگبین با معیارهای گون گزی در منطقه فریدون شهر. علوم و فنون کشاورزی و منابع طبیعی. 9(3)، 243-252.
غلامی، پرویز؛ فرزام، محمد؛ لشکری، ناطق؛ و آموزگار، لاله. (1399). بررسی نقش حفاظتی گونۀ گون گزی (Astragalus brachycalyx Fisch.) بر بانک بذر خاک تحت چرای دام در مراتع ییلاقی شهرستان بویراحمد. مرتع و آبخیزداری. 3(73)، 533-541.
محرابی. حسین. (1375). خصوصیات بوم شناختی گیاه گون گزی در دالانکوه الیگودرز. پایان‌نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه تهران.
مظفریان، ولی اله. ( 1396). فلور استان چهارمحال بختیاری. شهرکرد: مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان چهارمحال و بختیاری.
معصومی، علی اصغر. (1379). گون‌های ایران. تهران: مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور.
میمندی نژاد، محمدجواد. (1353). دگرگونی‌های پوشش گیاهی زاگرس. محیط شاسی، (1)، 97-108.
Ahmadi, H., Kamali, N., Salajeghe, A., Jafari, M., & Sadeghipour, A. (2011). Investigation on some environmental factors influencing distribution of plant species (Case study: Ghara Aghach watershed, Semirom, Iran). Whatershed Management Research, 88, 63-55.
Amirnejad, H., and Ataie Solout, K. (2011). Economic valuation of environmental resources Avaye masih publication. 23(2), 237-252.
Bagherzadeh K. A. (1996). A search on exploitation influence on population declination of Cyamophila dicora. Geography, 31(2), 50 - 55.
Boissier, E.P. (1872). Flora Orientalis. Five volumes and supplement Geneva & Basle. 2:317.
Escudero, A.J., Iriondo, M., Olano, J.M., Rubio, A. & Somolinos, R.C. (2000). Factor affecting establishment of a Gypsophyte, the case of Lepidium subulatum (Brassicaceae). Amer. Journal of Botany, 87, 861-871.
Esmaili, G.H., & Azizi, M. (2013). Effect of different concentration of IBA on three types of gaz-e-angubin (Astragalus adscendens). In: 2nd National Congress on Medicinal Plant, 15-16 may. University of Shahid Beheshti, Tehran, Iran, pp, 610.
Gerami, B. (1998). Gas of khansar: The Manna of Persia. Economic Botany 52(2), 183-191.
Gheramy B. (1981). Astragal Manna. Isfahan University of Technology, Isfahan, Iran.
Naeem, A., & Behdad, E. (1987). The biology of "Gaz psyllid" in Iran. Entomolgy & Phytopathol, l(5), 11 - 21.
Haidarian, M., Tamartash, R., Jafarian, Z., Tarkesh, M., & Tatian, M. (2021). The effects of climate changes on the future distribution of Astragalus adscendens in Central Zagros, Iran. Journal of Rangeland Science, 11(2), 152-170.
Heady, H.F. (1964). Palatability of herbage and animal preference. Range Management, 17(2), 76 –82.
Jafarian, Z., Karimzadeh, A., Ghorbani, J., & Akberzadeh, M. (2011). Determination of ecological species groups and effective environmental factors on them. Journal of Environmental Studies, 37 (59), 77-88.
Luo, J.P., & Jia, J.F. (1998). Plant regeneration from callus protoplasts of the forage legume Astragalus adsurgens Pall. Plant Cell Reports, 17(6-7), 313-317.
Maassoumi, A.A. (1998). Astragalus in the old world: check list. Published by Research Institute of Forests and Rangelands, Tehran.
Mizutani, T., Tanabe, K., Watanabe, K., & Goto, M. (1996). Selenium contents in Astragalus and uncultivated soils in Japan. Japanese Journal of Toxicology and Environmental Health, 42(4), 360- 366.
Mohammadi, M., & Dini, M. (2002). Identification of Manna Sources, production mechanism and utilization in Iran. Iranian Medicinal and Aromatic Plants Res.; 17, 75-119.
Nadjafi Tireh Shabankareh, K., Jalili, A., Khorasani, N. A., Jamzad, Z., & Asri, Y. (2007). Plant associations of Geno protected area. Pajouhesh & Sazandegi, 20 (75), 17-27.
Noroozi, J., Talebi, A., Doostmohamadi, M., Manafzadeh, S., Asgarpour, Z., & Schneeweiss, G. (2019). Endemic diversity and distribution of the Iranian vascular flora across phytogeographical regions, biodiversity Hotspots and areas of endemism. Scientific reports, 9(1), 12991. doi: 10.1038/s41598-019-49417-1. PMID: 31506504; PMCID: PMC6737179.
Ranjbar, M., & Karamian, R. (2002). Astragalus sect. Astragalus (Fabaceae) in Iran, complementary notes with a key to the species. Nordic Journal of Botany, 22(2), 177-182.
Rolston, M.P. (1978). Water Impermeable Seed Dormancy. The Botanical Review, 44(3), 360-365.
Rios, J.L., & Waterman, P.G. (1997). A review of the pharmacology and toxicology of Astragalus. Phytotherapy Research, 11(6), 411-418.
Soltani, E., Baskin, J., Baskin, C., & Benakashani, F. (2020). A meta-analysis of the effects of treatments used to break dormancy in seeds of the megagenus Astragalus (Fabaceae). Seed Science Research, 30(3), 224-233. doi:10.1017/S0960258520000318.
Wick, A.F., Geaumont, B.A., Sedivec, K.K., & Hendrickson, J.R. (2016). Grassland Degradation, In: Biological and Environmental Hazards, Risks, and Disasters. Elsevier Inc., pp. 257–276. https://doi.org/10.1016/B978-0-12-394847-2.00016-4.
Nomadic Territory Planning Studies
Volume 1, Issue 2 - Serial Number 2
autumn and winter
December 2022
Pages 1-9