انجمن علمی جغرافیا و برنامه ریزی روستایی ایران مطالعات برنامه ریزی قلمرو کوچ نشینان 2821-0530 6 1 2026 08 23 Mathematics Education in the Context of Nomadic Life: A Narrative Inquiry into the Lived Experience of an Iranian Nomadic Teacher in the Qashqai and Shahsevan Tribes آموزش ریاضی در بستر زندگی کوچ‌نشینی: روایت تجربه زیسته یک معلم عشایری در ایلات قشقایی و شاهسون 253571 10.22034/jsnap.2026.593690.1148 FA نوروز هاشمی گروه آموزش ریاضی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران Journal Article 2026 07 25 Introduction Mathematics education in nomadic schools is characterized by unique challenges and opportunities arising from cultural and geographical contexts, multigrade classrooms, and limited educational resources. Examining the lived experiences of teachers in these settings can provide valuable insights into effective instructional strategies and contribute to improving the quality of mathematics education in diverse learning environments. This study aimed to explore and interpret the lived experiences of a nomadic teacher in teaching mathematics over three decades of educational service. Methodology This qualitative study employed the narrative inquiry approach of Clandinin and Connelly. Data were collected through the teacher's narratives and teaching memories and analyzed using narrative analysis procedures, including repeated reading, coding, theme extraction, interpretation, and reconstruction of the narratives. Data analysis followed the narrative analysis procedures proposed by Clandinin and Connelly and further incorporated Creswell and Poth's systematic stages of repeated reading, coding, thematic categorization, interpretation, and narrative reconstruction. To enhance trustworthiness, the final narratives were returned to the participant for member checking, while repeated review of the narratives and continuous comparison between extracted themes and original stories strengthened the credibility of the findings. Geographical area of research Although nomadic education throughout Iran follows a relatively uniform educational system, the participant in this study taught among the Qashqai and Shahsevan nomadic tribes. Results and discussion The findings revealed that the teacher's experiences could be categorized into several major themes, including real-life-based mathematics instruction, creative use of the natural environment and nomadic tents for teaching geometric concepts, peer learning, role-playing, effective utilization of multigrade classrooms, active and problem-based teaching, and instructional creativity under conditions of limited resources. Furthermore, connecting abstract mathematical concepts with students' everyday experiences enhanced classroom participation, conceptual understanding, learning retention, and students' interest in mathematics. Overall, the narratives consistently indicated that integrating mathematics with students' lived experiences increased classroom participation, conceptual understanding, mathematical reasoning, motivation, and the durability of learning. Conclusion The findings suggest that drawing upon the successful experiences of nomadic teachers and considering cultural and environmental contexts can enhance the quality of mathematics education. Accordingly, incorporating these experiences into teacher education programs, revising mathematics curricula, and developing culturally and contextually responsive instructional models are recommended. مقدمه: آموزش ریاضیات در مدارس عشایری، به دلیل ویژگی‌های فرهنگی، جغرافیایی، کلاس‌های چندپایه و محدودیت امکانات آموزشی، با چالش‌ها و فرصت‌های منحصربه‌فردی همراه است. شناخت تجربه‌های زیسته معلمان این مدارس می‌تواند به شناسایی راهبردهای اثربخش تدریس و ارتقای کیفیت آموزش ریاضیات در محیط‌های آموزشی متنوع کمک کند هدف پژوهش: پژوهش حاضر با هدف تبیین و تحلیل تجربه‌های زیسته یک معلم عشایری در آموزش ریاضیات طی سی سال خدمت آموزشی انجام شد. روش شناسی تحقیق: این پژوهش با رویکرد کیفی و بر اساس روش روایت‌پژوهی کلاندینین و کانلی انجام شد. داده‌ها از طریق روایت‌ها و خاطرات آموزشی معلم گردآوری و با استفاده از مراحل تحلیل روایت شامل خوانش مکرر، کدگذاری، استخراج مضامین، تفسیر و بازسازی روایت‌ها تحلیل شدند. قلمروجغرافیایی پژوهش: آموزش عشایر در سراسر ایران از یک سبک و روش پیروی می‌کند ولی در این مطالعه، معلمی که تجارب زیسته را بیان کرده است در میان ایلات قشقایی و شاهسون تدریس داشته است. یافته ها و بحث: یافته‌ها نشان داد که تجربه‌های معلم در قالب مضامینی مانند آموزش مبتنی بر زندگی واقعی، استفاده خلاقانه از محیط طبیعی و چادرهای عشایری در آموزش مفاهیم هندسی، یادگیری از طریق همسالان، ایفای نقش، بهره‌گیری از ظرفیت کلاس‌های چندپایه، آموزش فعال و حل مسئله، و خلاقیت در شرایط کمبود امکانات قابل تبیین است. همچنین، پیوند دادن مفاهیم انتزاعی ریاضی با تجربه‌های روزمره دانش‌آموزان موجب افزایش مشارکت، درک مفهومی، ماندگاری یادگیری و علاقه‌مندی آنان به ریاضیات شد. نتایج : نتایج پژوهش نشان می‌دهد که بهره‌گیری از تجربه‌های موفق معلمان عشایری و توجه به بافت فرهنگی و محیطی می‌تواند به ارتقای کیفیت آموزش ریاضیات کمک کند. ازاین‌رو، استفاده از این تجربه‌ها در برنامه‌های تربیت معلم، بازنگری برنامه‌های درسی و طراحی الگوهای آموزش ریاضی متناسب با زمینه‌های فرهنگی و محیطی پیشنهاد می‌شود.